Voetbalpraat: Miljoenenaankopen Ajax zijn GEEN garantie voor kampioenschap

football-452569_1920

Als Ajax-liefhebber herken je dit patroon de laatste jaren misschien wel; je sluit het seizoen met dikke teleurstelling af (want weer geen kampioen), laat vervolgens even al het voetbal achter je, pakt het weer op als je iets leest over een of andere oefenwedstrijd, beseft dat die verdomde voorrondes van de Champions League al bijna beginnen, leest positieve verhalen over Ajax van alle voetbalanalisten, ziet een eerste overwinning en krijgt het gevoel dat het dit jaar wel eens zou kunnen gebeuren, voelt het vertrouwen groeien omdat iedereen Ajax de hemel in prijst en tot kampioen bombardeert, ziet ze vervolgens een wedstrijd totaal verkloten en realiseert je dat er NIKS veranderd is ten opzichte van vorig jaar. Ondanks al die zogenaamde genialiteit en uiteraard de vele miljoenen die er in dit elftal zitten.

Dat gevoel had ik dus afgelopen dinsdag nadat het laatste fluitsignaal had geklonken van Standard Luik-Ajax. Ik herkende de complete frustratie en oplopende stress in mijn hoofd tijdens het kijken. Dat had ik vorig jaar ook tijdens al die slappe vaatdoekwedstrijden die Ajax op de mat legde. Van die wedstrijden waarin het niet eens meer lukt om een balletje van het ene naar het andere poppetje te spelen. Wat was het eigenlijk fijn om daar een paar maanden van verlost te zijn.

Ja, ik zie wel potentie in Tadic, ik vind het wel leuk dat Blind terug is, ik zie in tegenstelling tot anderen wel wat in Labyad, ik heb het volste vertrouwen in Matthijs de Ligt en zélfs nog een beetje in Huntelaar. Eiting is bij vlagen een verademing op het middenveld. En ja, blijkbaar heeft Ajax met Zijech echt de meest briljante speler ooit op de Nederlandse velden lopen. Laten we die vooral niet vergeten. Maar ik zeg je: Ziyech maakt Ajax geen kampioen. Tadic ook niet en ook de meesterlijke inzichten van Frenkie de Jong niet. Ajax wordt pas kampioen als het effectief leert spelen. Dat betekent dus niet achterover hangen bij een 2-0 voorsprong om vervolgens continu de verkeerde keuzes te maken. Dat betekent ook niet elke doeltrap of ingooi verspelen aan de tegenstander (oefenen ze bij Ajax eigenlijk wel op kopballen?). En het betekent ook keihard de duels aan gaan. Kostte wat kost NIET de bal aan de ander laten.

Ik vraag me oprecht af of Ten Hag de trainer is die dit besef en deze speelwijze erin gestampt krijgt. Hij had na afloop van Standard niet eens de ballen om gewoon eerlijk te zeggen dat hij de wedstrijd frustrerend vond, zoals de verslaggever aan hem vroeg. En dat frustreerde mij dan weer enorm. Ik ben benieuwd hoe vaak mijn bloed gaat koken dit seizoen. Zolang ze kampioen worden, is alles weer vergeten. Dus jongens, come on!! Stel me voor de verandering eens niet teleur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *